Prędzej czy później większość ludzi dochodzi do momentu, w którym zaczyna zadawać sobie pytania wykraczające poza codzienne obowiązki, pracę czy realizację kolejnych celów.

​

Po co żyję?

Kim jestem?

Czy moje życie ma sens?

Czy droga, którą podążam, jest naprawdę moja?

​

Dla wielu osób takie pytania pojawiają się w okresie kryzysu, straty, rozstania, wypalenia zawodowego, depresji lub silnego lęku. Czasami przychodzą niespodziewanie, mimo że z pozoru wszystko wydaje się być w porządku.

​

Kryzys egzystencjalny często jest odbierany jako coś niepokojącego. W rzeczywistości może być jednak jednym z najważniejszych momentów rozwoju człowieka. To chwila, w której dotychczasowe odpowiedzi przestają wystarczać, a stare sposoby myślenia nie pozwalają już odnaleźć satysfakcji i poczucia spełnienia. To moment zatrzymania, przewartościowania i poszukiwania nowego kierunku.

​

W swojej pracy spotykam wiele osób, które doświadczają właśnie takiego etapu życia. Często towarzyszy mu poczucie zagubienia, utrata sensu, wewnętrzna pustka, spadek motywacji lub przekonanie, że mimo osiągania kolejnych celów czegoś nadal brakuje. Nie traktujmy tych doświadczeń wyłącznie jako problemu, który należy usunąć. Bardzo często są one zaproszeniem do głębszego poznania siebie. To właśnie w trudnych momentach najczęściej odkrywamy swoje wartości, potrzeby, ograniczenia i kierunek, w którym naprawdę chcemy podążać. To wtedy pojawiają się pytania, których wcześniej nie mieliśmy odwagi sobie zadać.

​

Kryzys ma za zadanie przypomnieć, że życie nie zawsze daje nam gotowe odpowiedzi. Czasami stawia przed nami pytania, na które każdy człowiek musi odpowiedzieć samodzielnie. To dlatego, jeśli jesteś w kryzysowym punkcie życia, potrzebujesz chwili refleksji, lepszego zrozumienia siebie oraz odkrywania własnych wartości i znaczeń.

​

Droga do odnalezienia swojego sensu życia nie jest uniwersalna. Często będziesz potrzebować wsparcia. Możliwe, że zdecydujesz się na współprace ze mną. Jednak spróbuj na razie sam.

 

Sensem jest stopniowe odkrywanie tego, co dla konkretnego człowieka jest naprawdę ważne oraz budowanie życia zgodnego z tymi wartościami. Kryzys egzystencjalny nie oznacza końca drogi. Bardzo często jest początkiem nowego etapu życia, większej świadomości siebie oraz głębszego zrozumienia tego, kim jesteśmy i jak chcemy żyć. Aby znaleźć sens trudności jakie przechodzisz, zapoznaj się z tym co napisałem poniżej.

​

Co możesz zrobić już dziś?

​

Jeżeli przechodzisz przez kryzys egzystencjalny, spróbuj spojrzeć na niego nie tylko jak na problem, ale również jak na sygnał. Bardzo często jest to moment, w którym dotychczasowe odpowiedzi przestają wystarczać, a życie zaprasza nas do zadania nowych pytań. Zapisz sobie na kartcę odpowiedzi na pytania:

​

1) Jakie są moje wartości życiowe?

2) Czy to, że głoszę takie wartości jest spójne ze mną, czy może to coś co było mi bliskie wcześniej,

a teraz już nie?

4) Idealne życie jak ma wyglądać? Co musi zostać, a co zniknąć (przedmioty, emocje, uczucia)

5) Czy jesteś pewny(a), że elementy, które zostają Ci służą, a to co znika nie wywołuje lęku?

6) Jeśli pojawia się lęk przed tym, że czegoś zabraknie w twoim życiu to czemu?

(z powodu dyskomfortu bo zawsze było, czy bo jest to znajome, bo mnie krzywdzi, inny powód?)

​

Nie musisz znać wszystkich odpowiedzi od razu.

Pozwól sobie na poszukiwanie. Daj sobie tyle czasu ile potrzebujesz.

​

Czytaj książki, słuchaj rozmów, poznawaj historie ludzi, którzy mierzyli się z podobnymi pytaniami. Szukaj ludzi, którzy zrozumieli dlaczego ten kryzys się pojawił, bo są w innym miejscu, lepszym.

​

Jeśli jesteś w kryzysie to jest czas w którym musisz się sobą zaopiekować. Powiedz sobie, że mam prawo ​być zły, zagubiony, zmęczony, zrozpaczony. Musisz być dla siebie największym wsparciem. Wyobraź sobie, że jesteś swoim przyjacielem, nie zostawisz się chyba w potrzebie, prawda?

​

Znajdź czas na ciszę, spacer, kontakt z naturą, medytację lub inną formę zatrzymania się. W świecie pełnym bodźców i pośpiechu bardzo trudno usłyszeć własne myśli.

 

Usłysz wszystkie swoje myśli. Zaakceptuj to, że nie ma głupich wszystko jest ważne.

​

i uwierz, że ten trudny moment jest po to by to życie stało się wymarzonym, albo przynajmniej lepszym.

​

Pamiętaj również, że wiele osób przed Tobą przechodziło przez podobne doświadczenia. Filozofowie, psychologowie, duchowni, naukowcy i zwykli ludzie od tysięcy lat próbowali odpowiedzieć na pytania o sens życia, szczęście i kierunek istnienia. Nie musisz zaczynać tej drogi od początku, możesz korzystać z doświadczeń tych, którzy szukali przed Tobą.

​

Najważniejsze jednak, aby nie traktować kryzysu jako dowodu porażki. Bardzo często jest on początkiem procesu, który prowadzi do głębszego zrozumienia siebie, swoich wartości i tego, co naprawdę ma dla Ciebie znaczenie.

​

Niektóre odpowiedzi przychodzą szybko. Inne wymagają czasu. I to jest w porządku.

Bądź teraz dla siebie największym wsparciem. Wsłuchaj się w siebie czego potrzebujesz, będzie lepiej.